karanfil


	osm@n ozc@n \| home hos geldin! \| ask cesmesi \| acýyý bal eyledik! \| anlat bana! \| son asik \| rüzgar gülü! \| sevdan beni \| hatirlama \| karanfil \| hikaye karanfil KARANFIL Yarin dudagindan getirilmis Bir katre alevdir bu karanfil, Ruhum acisindan bunu bildi! Düstükçe vurulmus gibi, yer yer, Kizgin kokusundan kelebekler, Gönlüm ona pervane kesildi. Ahmet HASIM KAYIP ÇOCUK Birden isitilmez olsun ayak seslerim; Gölgem bir baska sokaga sapiversin; Unutayim bir anda her seyi, Nerde oturdugumu, Bir tuhaf adem oldugumu Can adinda. Aklim arayadursun baska kapilarda kismetimi, Ben, bilmedigim sokaklarda bir basima; Gönlüm öylesine genis, öyle ferah, Ilk defa görmüs gibi dünyayi, Bir saskinlik içinde, yeniden dogmus gibi; Hatirlamam artik degil mi, dostlar, Hatirlamam artik garipligimi? Can YÜCEL YAGMUR Uyu! Gözlerinde renksiz bir perde, Bir parça uzaklas kederlerinden. Bir ruh gülümsüyor gibi derinden, Mehtabin ördügü saatler nerde? Varsin bahçelerde rüzgar gezinsin, Yagmur ince ince topraga sinsin, Bir baska alemden gelmis gibisin, Dalmis gözlerinle pencerelerde. Ahmet Hamdi TANPINAR