son asik


	osm@n ozc@n \| home hos geldin! \| ask cesmesi \| acýyý bal eyledik! \| anlat bana! \| son asik \| rüzgar gülü! \| sevdan beni \| hatirlama \| karanfil \| hikaye son asik GÜL Gülün tam ortasinda agliyorum Her aksam sokak ortasinda öldükçe Önümü arkami bilmiyorum Azaldigini duyup duyup karanlikta Beni ayakta tutan gözlerinin Ellerini aliyorum Ellerini beyaz tekrar beyaz tekrar beyaz Ellerinin bu kadar beyaz olmasindan korkuyorum Istasyonda tiren oluyor biraz Ben bazan istasyonu bulamayan bir adamim Gülü aliyorum yüzüme sürüyorum Her nasilsa sokaga düsmüs Kolumu kana Cemal Süreya SON ASIK Hasretinle geçiyorken bu gençlik çagim, Ey sevdigim, ben ümitsiz degilim gene Ak düsünce saçlarin kumral rengine Kollarinda son asikin ben olacagim. Ey basinda simdi sevda rüzgarlari esen, Böyle her gün yollarimdan geçsen de süzgün Sen benimsin büsbütün terk olundugun gün ... O mukadder günü, bilmem, düsündün mü sen? Ben bir beyaz saçli asik, sen bir ihtiyar ... O gün bana yalasirken ey ilahi yar, Esirgeme gözlerimden bir son buseni, Kirpiginden yavas yavas bir damla aksin, Çünkü, ruhum, sen de o gün anlayacaksin Ki hiç kimse benim kadar sevmemis seni! Faruk Nafiz ÇAMLIBEL